Sobota, 03 maja 2014

Piąty koncert Festiwalu muzyki kameralnej i organowej "MARGARITAE BAROCI"

Festiwal muzyki kameralnej i organowej „MARGARITAE BAROCI” to nowa propozycja Samorządowego Ośrodka Kultury w Nowej Dębie, który jest jego organizatorem. Nazwa „Margaritae Baroci” w języku łacińskim oznacza „Perły Baroku”. Tą nazwą organizator chce nawiązać to stylu muzycznego – baroku – do którego należą wykonywane w ramach festiwalu utwory. Edycja w 2014 roku obejmuje cykl sześciu koncertów, w tym dwa kameralne i cztery organowe.

Więcej o festiwalu tutaj.

 

 

 

Sobota, 3 maja 2014 r., godz. 19:00. Sala widowiskowa Samorządowego Ośrodka Kultury w Nowej Dębie

Wstęp na koncert bezpłatny - obowiązują darmowe wejściówki dostępne w sekretariacie SOK.

 

Koncert wykona Krakowski Zespół Kameralny w składzie:

Agata Kielar-Długosz - flet

Łukasz Mateja - klawesyn

Katarzyna Mateja -  skrzypce

Aleksandra Krawczyk - skrzypce

Bogusława Jagielnicka-Hawryszków - altówka

Karolina Kalinowska - wiolonczela

Michał Skiba - kontrabas

 

 

INFORMACJE O UTWORACH

Jan Sebastian Bach - V Koncert Brandenburski D-dur, BWV 1050
W partiach solowych Bach wykorzystuje popularny skład zespołu kameralnego: flet, skrzypce i klawesyn. Uważa się, że koncert ten został napisany w 1719, wkrótce po sprowadzeniu przez Bacha z Berlina nowego klawesynu dla zespołu w Cöthen. Koncert ten jest predysponowany do ukazania piękna gry na klawesynie, szczególnie w długiej i ozdobnej solowej kadencji pierwszej części. Jest prawie pewne, że Bach, uważany za wielkiego wirtuoza w swoich czasach, był solistą w trakcie premierowego wykonania. Badacze widzą w tym dziele pierwszy koncert klawesynowy w historii muzyki. Koncert ten idzie w ślad za tradycją concerto grosso. Partia solowa skrzypiec jest poprowadzona wirtuozowsko. Część końcowa to znakomita fuga. W 1721 Bach, prawdopodobnie znużony trzema latami małomiasteczkowej pracy w roli kapelmistrza, 24 marca ofiarował i zadedykował zbiór koncertów znanemu melomanowi, margrabiemu Brandenburgii Christianowi Ludwigowi. Zbiór ten skomponował prawdopodobnie już wcześniej w Köthen, jednakże dla magrabiego, miłośnika języka francuskiego, opatrzył go dodatkowo francuskim tytułem Six Concerts avec plusieurs instruments. Bach liczył prawdopodobnie na posadę u margrabiego, jednakże tak się nie stało. Nieznana jest ani reakcja na te koncerty, ani ewentualne wynagrodzenie. Koncerty odnaleziono po śmierci margrabiego w skrzyni pełnej nut i sprzedano za 24 grosze. Odkryto je ponownie w XIX wieku w archiwum Brandenburgii. Swoją obecną nazwę Koncerty brandenburskie zawdzięczają pierwszemu biografowi Bacha, Johannowi Nikolausowi Forkelowi, który w napisanej przez siebie biografii tak właśnie je nazwał w 1802. Pod względem muzycznym koncerty te niewiele łączy. Tytuł wskazuje jedynie, że zostały, być może w sposób zamierzony, napisane na możliwie wiele różnych zespołów, o różnym składzie.

 

Jan Sebastian Bach - II Suita Orkiestrowa H-moll, BWV 1067
Czy suity orkiestrowe J.S.Bacha powstały w czasie wypełnionego prawie wyłącznie twórczą pracą pobytu na dworze w Kothen (1718-23), czy w ostatnim, najdojrzalszym, lipskim okresie twórczości kompozytora – nie zostało dotąd ustalone i w gruncie rzeczy nie ma zasadniczego znaczenia. Istotne jest, że w tych czterech dziełach, napisanych w wyniku bliskich kontaktów Bacha z orkiestrą, dał on wspaniałe przykłady jednej z głównych form świeckiej muzyki barokowej, szczególnie pociągającej ówczesnych kompozytorów. W owym bowiem czasie suita nie była już tylko cyklem różnych tańców; wchłaniając także utwory rodzajowe o nie tanecznym charakterze, stała się formą zróżnicowaną nastrojowo w kontrastujących wzajemnie częściach. Wzory suity orkiestrowej tego rodzaju dał Jean-Baptiste Lully. Bach poszedł jego śladem. Z czterech suit Jana Sebastiana, zwanych przez niego także partitami lub uwerturami (od poprzedzającej całość 3-częściowej, uroczystej uwertury), dużą popularnością cieszą się II i UJ. II Suita h-moll na orkiestrę smyczkową i solowo traktowany flet kryje w sobie nieczęsto u Bacha spotykane momenty humoru, przejawiające się szczególnie w rytmice, doborze dowcipnych tematów i sposobie ich opracowania. Zwłaszcza następujące po szerokiej, fugowanej Uwerturze pełne gracji Rondo utrzymane jest w wesołym, nawet krotochwilnym nastroju. Kunsztownie opracowana Sarabanda prowadzi dalej z dostojną powagą do świeżych i żywych Bourrees, które z kolei ustępują miejsca rozwijającemu się w posuwistym rytmie Polonezowi z wariacją fletu (Double). Ostatnie ogniwa cyklu to wdzięczny, melodyjny Menuet i żartobliwa Badinerie (rodzaj XVIII-wiecznego scherza) z szybkimi figuracjami.

 

Jan Sebastian Bach - Aria na strunie G z Suity nr 3 D-dur, BWV 1068
Aria na strunie G należy do najczęściej wykonywanych i najbardziej obecnych we współczesnej kulturze popularnej dzieł Bacha. Nieznany jest dokładny rok powstania suity, z której pochodzi. Jednak miało to miejsce między 1717 a 1723 rokiem. Bach napisał utwór na zamówienie Leopolda, księcia Anhalt-Kóthen.

 

Antonio Vivaldi - Koncert „La notte” na flet i orkiestrę, RV 439

Anegdota mówi, że Antonio Vivaldi napisał Cztery pory roku i około sześćset wariacji na temat tej kompozycji. Faktem jest, że był on bardzo płodnym kompozytorem, a niemal wszystkie jego dzieła są równie udane. Choć za życia cieszył się dużą popularnością, to po śmierci jego dokonania uległy zapomnieniu. Dopiero badania osiemnastu transkrypcji koncertów na różne instrumenty Vivaldiego, które opracował na klawesyn J.S.Bach, doprowadziło do obudzenia zainteresowania tym twórcą wśród muzykologów i rozpoczęcia badań w poszukiwaniu innych utworów Vivaldiego. Jako pierwsze odkurzone z zapomnienia w 1926 r. zostały „rękopisy turyńskie” i to spowodowało odnalezienie także wielu jego innych kompozycji w zbiorach muzycznych całej Europy. Zdarza się, że i dziś odnajdywane są nieznane dzieła, które uzupełniają i tak już bogaty zbiór utworów Vivaldiego, zawarty w katalogu opracowanym przez Petera Ryoma do nich nie wątpliwie należy udana kompozycja koncertu fletowego g-moll.
 

 

INFORMACJE O WYKONAWCACH

Krakowski Zespół Kameralny założony został w 1994 r. przez Łukasza Mikołaja Mateję – kierownika artystycznego, absolwenta Krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie organów prof. Mirosławy Semeniuk-Podrazy oraz, student Chicago Musical College w klasie organów David’a Schreder’a, Stypendysta Roosevelt University.

Krakowski Zespół Kameralny wystąpi w naszym mieście już po raz trzeci, wcześniej gościł u nas w kwietniu prezentując wraz ze swoim zespołem repertuar Antonio Vivaldiego „Cztery Pory Roku”. W jego skład wchodzą znakomici instrumentaliści, absolwenci Akademii Muzycznej w Krakowie. Zespół gra szeroki repertuar, obejmujący dzieła od Renesansu, aż do kompozycji z XX. wieku. Występuje na prestiżowych krajowych i zagranicznych festiwalach. Wykonał kilkaset koncertów w Polsce, Czechach, Austrii, Francji, Niemczech, Libanie i na Słowacji.

 

Agata Kielar-Długosz jest wybitną polską flecistką. Absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie, Hochschule für Musik w Weimarze, Hochschule für Musik und Theater w Monachium oraz Yale University w New Haven (USA).

Artystka jest laureatką wielu prestiżowych konkursów międzynarodowych m.in. Leonardo de Lorenzo Viggiano (Włochy), Friedrich Kuhlau Uelzen (Niemcy), Padwa (Włochy), Ovada (Włochy), Timisoara (Rumunia). Była pierwszą flecistką Bayerisches Symphonieorchester München. Współpracuje również z Münchener Kammerorchester i Bach Collegium München. Grała pod batutą takich dyrygentów jak: Sir Colin Davis, Mariss Jansons, Helmuth Rilling i Christoph Poppen. Doskonaliła swoje umiejętności na wielu mistrzowskich kursach fletowych m.in. u Petera Lukasa Grafa, Jamesa Galwaya, Jeanne Baxtresser, Jeana Claude'a Gérarda, Jacquesa Zoona, Petera Lloyda, Ransoma Wilsona.
Jako solistka i kameralistka czynnie koncertuje w Europie oraz USA. Artystka wielokrotnie wykonywała koncerty jej dedykowane przez polskich i zagranicznych kompozytorów, które transmitowane były przez czołowe europejskie rozgłośnie radiowe. Prowadzi kursy mistrzowskie w Polsce, Niemczech oraz USA. Od roku 2007 pracuje w Akademii Muzycznej w Krakowie. Od 2006 jest członkiem fundacji Yehudi Menuhina.

Za wybitne osiągnięcia otrzymała wiele nagród i stypendiów, m.in. DAAD, Komisji Fulbrighta, KAAD, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, All Flutes Plus, Jeunesses Musicales , Top Wind oraz Stiftung für Musik Zürich.

 

Pliki do pobrania

pobierz plakat festiwalu

lista aktualności

Repertuar Kina

 

 

 

 

 

Samorządowy Ośrodek Kultury w Nowej Dębie
39-460 Nowa Dęba, ul. Żeromskiego 2
tel./fax +48 15 8462410, e-mail: kultura@nowadeba.pl

Realizacja: Ideo
Powered by: Edito CMS

Godziny otwarcia w Nowej Dębie

poniedziałek — piątek 8:00-21:30

sobota 09:00-20:00

niedziela 12:00-20:00